Dreams come true (1/2): Pinky Promise

Voetbal kijken met Robin is een belevenis op zich. Of het nu voor de TV of in een stadion is; ik kan het iedereen aanraden om eens een voetbalwedstrijd met haar te kijken. Je kijk op het spelletje (en alles wat zich erom heen afspeelt) verandert...gegarandeerd. Waar veel liefhebbers van het spelletje letten op looplijnen, passes, schoten en dribbels, let Robin vooral op vlaggen, mensen in het stadion (maar dan niet die 22 op het veld), de stadionspeaker en ga zo maar door. Het is fan-tas-tisch.
James Robinson als broeksponsor in de Johan Cruijff Arena in de wedstrijd Ajax - Fortuna Sittard.
Foto’s: Ivo Delaye en Niels van Renen

Ajax
De eerste wedstrijd die ikzelf als klein jongetje bewust heb meegemaakt is de wedstrijd tussen Ajax en Bayern München (5-2). Na die wedstrijd was mijn liefde voor het voetbal definitief aangewakkerd. Niet alleen mijn liefde voor het voetbal, maar ook voor Ajax. Jarenlang ging ik iedere Champions League-avond naar Nuth om samen met mijn opa de wedstrijden van Ajax te kijken. Vlak voor de wedstrijd gingen we naar de supermarkt om roze koeken te kopen en de dag na de wedstrijd gingen we een krant kopen, zodat ik het artikel over de wedstrijd kon uitknippen en in mijn Ajax-plakboek kon plakken. Geweldige uitjes waren dat…

 

Ben ik een fanatieke Ajax-supporter? Nouja… niet in de vorm van ‘ik ben er iedere week in het stadion bij’, maar wel in de vorm van ‘ik hoop dat ze altijd winnen en kan slechte zin hebben als ze niet winnen…’ Tenminste… Dat wás zo… Inmiddels hoop ik twee keer per jaar dat Ajax wel verliest: als Fortuna Sittard de tegenstander is.

 

Robin
Terug naar Robin. Voordat we naar het stadion gingen, hadden we afgesproken om een hapje te gaan eten: Het werd Sushi Goya in Nieuwegein. Eenmaal aangekomen in Nieuwegein (omstreeks 18u10) merkte Robin op dat we ‘helaas’ te laat waren, want de winkels waren net dicht… (‘Nee Robin, we gaan eten en dan voetballen kijken… niet shoppen.)

Eenmaal in het stadion aangekomen ging het over van alles, maar dus niet over voetbal:

  • De signing (bewegwijzering) in de parkeergarage en het stadion klopte volgens Robin voor geen meter.
  • De kampioensvlaggen aan het dak: ‘Waarom heeft Ajax maar 1x de UEFA-cup gewonnen?’…gevolgd door ‘Wel leuk hè, die vlaggetjes’.
  • De mislukte ‘selfie’ van ons tweeën met Marc Overmars op de achtergrond.

 

Verder vroeg Robin zich af of:

  • De fanatieke supporters van Ajax het niet jammer vonden dat ze niet zo’n mooie muurschildering achter zich hadden zoals in het Fortuna Stadion…
  • Waarom de stadionspeaker toch de hele tijd ‘Pinky Promise’ omriep… Dat deed hij 3x… na de doelpunten van ‘Quincy Promes’.

 

Het was hilarisch en schattig tegenlijk. De avond zelf was onvergetelijk:

 

Dreams come true
We hadden het er toevallig eergisteren over: onze passies. Ik concludeerden dat mijn twee passies, ‘mijn bedrijf’ en ‘voetbal’, perfect bij elkaar zouden komen op 25 september 2019. Deze dag zal de boeken ingaan als een persoonlijke mijlpaal: ‘James Robinson’ in de ‘Johan Cruijff Arena’ op de broekjes van ‘Fortuna Sittard’ in de wedstrijd tegen ‘Ajax’.

 

Op de hoogte blijven?

Als eerste onze blogs lezen? Meld je aan.